اندوهناك نمىشود از سوى ديگر ، مادر حسين عليه السّلام فاطمه است و پدر او على عليه السّلام است كه گوشت و خون من است و هرگاه رحلت كند ، دخترم فاطمه و پسر عمويم على و خود من در مرگ او سوگوار مىشويم و من اندوه خود را در رابطهء با درگذشت « ابراهيم » و اندوه فرزندم و همسر او ترجيح مىدهم . سپس جريان را به اطلاع « جبرئيل » رسانيدم و گفتم : ابراهيم را فدائى حسين عليه السّلام مىنمايم ؛ اى جبرئيل ! روح ابراهيم را قبض كن . تمامى حديث را در باب مناقب امام حسين عليه السّلام ايراد خواهيم كرد . [ ذخائر العقبى ص 92 ] از « انس » روايت كرده است كه در يكى از روزها پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله به منبر تشريف برد و بيانات مفصلى ايراد فرمود ، سپس فرمود : على بن ابيطالب كجاست ؟ حضرت على عليه السّلام بلادرنگ خود را به حضور مقدس رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله معرفى كرد . پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله ، على عليه السّلام را به سينه چسبانيد و ميان دو ديدگانش را بوسيد و با صداى بلند خطاب به حاضران فرمود : اى گروه مسلمانان ! اين بزرگوار ، برادر و پسر عمو و داماد من است . اين بزرگوار ، گوشت و خون و موى من است . اين شخصيت ارزنده ، پدر دو نواده‌ام حسن و حسين است كه دو سيد جوانان اهل بهشت مىباشند . . . تمام حديث را در برخى از ابواب خواهيم آورد . [ مجمع هيثمى 9 / 111 ] از « ابن عباس » روايت كرده است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به « ام سلمه » ، فرمود : همانا على بن ابيطالب گوشت و خون من است و منزلت او در نزد من ، برابر با منزلت هارون عليه السّلام نزد موسى عليه السّلام است ؛ جز اين كه پيغمبرى پس از من نخواهد بود . اين حديث را « طبرانى » هم نقل كرده است . مؤلف گويد : اين حديث را « متقى » در [ كنز العمال 6 / 154 ] ذكر كرده و در حديث مزبور بجاى « ام سلمه » ، « ام سليم » آورده است ( تا آنجا كه گفته است ) حديث مورد بحث را « عقيلى » از « ابن عباس » روايت كرده است . « مناوى » هم